en-USel-GRde-DEit-IT

ΟΜΗΡΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΔΙΟΝΥΣΟΝ, ΣΤΙΧΟΙ 32-59

Size: 70 x 50 cm (ΜΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ)

Χειρόγραφο μοναδικό, δουλεμένο με κοντυλοφόρο και ακριλικά μελάνια, σε γραφή ελληνική μικρογράμματη, βασισμένη σε στοιχεία της υστεροβυζαντινής περιόδου. Η διακόσμηση είναι παραλλαγή από αττική μελανόμορφη κύλικα που αποδίδεται στον αγγειογράφο Εξηκία. Εικονίζεται ο Διόνυσος σε πλοίο που το κατάρτι του μετατρέπεται σε κλήμα, όπως ακριβώς περιγράφει ο ομηρικός ύμνος. 540-535 π.Χ., Μόναχο, Staatliche Antikensammlungen. Από το βιβλίο «Ελληνική Τέχνη, Αρχαία Αγγεία», Μιχάλης Τιβέριος, Εκδοτική Αθηνών.

ΓΙΑ ΤΙΜΗ Ή ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ







ΟΜΗΡΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΔΙΟΝΥΣΟΝ, ΣΤΙΧΟΙ 32-59

ὣς εἰπὼν ἱστόν τε καὶ ἱστίον ἕλκετο νηός.
ἔμπνευσεν δ᾽ ἄνεμος μέσον ἱστίον: ἀμφὶ δ᾽ ἄρ᾽ ὅπλα
καττάνυσαν: τάχα δέ σφιν ἐφαίνετο θαυματὰ ἔργα.
35 οἶνος μὲν πρώτιστα θοὴν ἀνὰ νῆα μέλαιναν
ἡδύποτος κελάρυζ᾽ εὐώδης, ὤρνυτο δ᾽ ὀδμὴ
ἀμβροσίη: ναύτας δὲ τάφος λάβε πάντας ἰδόντας.
αὐτίκα δ᾽ ἀκρότατον παρὰ ἱστίον ἐξετανύσθη
ἄμπελος ἔνθα καὶ ἔνθα, κατεκρημνῶντο δὲ πολλοὶ
40 βότρυες: ἀμφ᾽ ἱστὸν δὲ μέλας εἱλίσσετο κισσός,
ἄνθεσι τηλεθάων, χαρίεις δ᾽ ἐπὶ καρπὸς ὀρώρει:
πάντες δὲ σκαλμοὶ στεφάνους ἔχον: οἳ δὲ ἰδόντες,
νῆ᾽ ἤδη τότ᾽ ἔπειτα κυβερνήτην ἐκέλευον
γῇ πελάαν: ὃ δ᾽ ἄρα σφι λέων γένετ᾽ ἔνδοθι νηὸς
45 δεινὸς ἐπ᾽ ἀκροτάτης, μέγα δ᾽ ἔβραχεν, ἐν δ᾽ ἄρα μέσσῃ
ἄρκτον ἐποίησεν λασιαύχενα, σήματα φαίνων:
ἂν δ᾽ ἔστη μεμαυῖα: λέων δ᾽ ἐπὶ σέλματος ἄκρου
δεινὸν ὑπόδρα ἰδών: οἳ δ᾽ ἐς πρύμνην ἐφόβηθεν,
ἀμφὶ κυβερνήτην δὲ σαόφρονα θυμὸν ἔχοντα
50 ἔσταν ἄρ᾽ ἐκπληγέντες: ὃ δ᾽ ἐξαπίνης ἐπορούσας
ἀρχὸν ἕλ᾽, οἳ δὲ θύραζε κακὸν μόρον ἐξαλύοντες
πάντες ὁμῶς πήδησαν, ἐπεὶ ἴδον, εἰς ἅλα δῖαν,
δελφῖνες δ᾽ ἐγένοντο: κυβερνήτην δ᾽ ἐλεήσας
ἔσχεθε καί μιν ἔθηκε πανόλβιον εἶπέ τε μῦθον:
55 θάρσει, †δῖε κάτωρ†, τῷ ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ:
εἰμὶ δ᾽ ἐγὼ Διόνυσος ἐρίβρομος, ὃν τέκε μήτηρ
Καδμηὶς Σεμέλη Διὸς ἐν φιλότητι μιγεῖσα.
χαῖρε, τέκος Σεμέλης εὐώπιδος: οὐδέ πη ἔστι
σεῖό γε ληθόμενον γλυκερὴν κοσμῆσαι ἀοιδήν.

Ομηρικοί Ύμνοι, Κείμενο, μετάφραση, σχόλια Δ.Π. Παπαδίτσας, Ελένη Λαδιά, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθηνα 2005.