en-USel-GRde-DEit-IT

ΣΤΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΜΟΥ η γραφή είναι ελληνική μικρογράμματη μαργαριτόπλεκτη, βασισμένη σε στοιχεία της ύστερης βυζαντινής περιόδου. Η μικρογράμματη γραφή εμφανίστηκε τον 9ο μ.Χ. αιώνα (μέχρι τότε ήταν κεφαλαιογράμματη) και διαδόθηκε ευρέως από τον 11ο έως τον 15ο. Ουσιαστικά αυτή την εποχή μορφοποιήθηκαν τα χαρακτηριστικά της γραφής που αργότερα καθιερώθηκε στην τυπογραφία και ισχύει μέχρι σήμερα στην ελληνική γλώσσα. Ονομάστηκε μαργαριτόπλεκτη γιατί τα γράμματα μπλέκονται μεταξύ τους με τέτοιο τρόπο που θυμίζουν μαργαριτάρια σε περιδέραιο. Και παρ’ ό,τι είναι ένας τρόπος που σχεδόν επιβλήθηκε από τις συνθήκες αντιγραφής (αναλόγιο, εργαλεία γραφής, ανάγκη οικονομίας χώρου και χρόνου, επιρροές από τη λατινική), μοιάζει να υποβάλλει έναν μυστικό ρυθμό μέσα σε κάθε λέξη. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι ο αντιγραφέας εξοικονομεί χρόνο (σηκώνει τη γραφίδα του κατά το λιγότερο δυνατόν, μάλιστα μερικές λέξεις γράφονται μονοκοντυλιά) και χώρο (με τα συμπλέγματα των γραμμάτων). Άλλωστε, η περγαμηνή ήταν ακριβό υλικό, αργότερα το χαρτί δεν υπήρχε σε αφθονία όπως στις μέρες μας και ο όγκος των έργων που έπρεπε να αντιγραφούν ήταν τεράστιος. Πολλές φορές δε ο χρόνος παράδοσης στον παραγγελιοδόχο ήταν ασφυκτικός.